Πληροφορίες για τη δάφνη του βουνού - Πώς να μεγαλώσετε έναν θάμνο δάφνης βουνού

2026 Συγγραφέας: Chloe Blomfield | blomfield@almanacfarmer.com. Τελευταία τροποποίηση: 2025-01-22 15:31:38

Καλλιεργείται για τα επιδεικτικά άνθη της αργά την άνοιξη και το καλοκαίρι και το ελκυστικό, αειθαλές φύλλωμά της, η δάφνη του βουνού (Kalmia latifolia, ζώνες USDA 5 έως 9) είναι ένα πολύχρωμο πλεονέκτημα για τα σύνορα και τις φυτείες θεμελίων και φαίνεται φανταστική σε μαζικές φυτεύσεις. Μερικές φορές αποκαλείται θάμνος τσίτι επειδή τα ροζ ή λευκά άνθη έχουν συνήθως σκούρα ροζ ή βυσσινί σημάδια. Ιθαγενής στις ανατολικές ΗΠΑ, μπορείτε συχνά να βρείτε δάφνες του βουνού να φυτρώνουν άγρια ανάμεσα σε ιθαγενείς αζαλέες και ροδόδεντρα.

Mountain Laurel Πληροφορίες

Θα βρείτε πολλές υπέροχες ποικιλίες ορεινής δάφνης για να διαλέξετε, σε μεγάλο βαθμό χάρη στον Δρ. Richard A. Jaynes από το Hamden του Κονέκτικατ. Εδώ είναι μερικές μόνο από τις δελεαστικές δημιουργίες του:

• Το «Ξωτικό» είναι ένας νάνος που μεγαλώνει 3 πόδια (1 μ.) ψηλός με ανοιχτό ροζ ή λευκά άνθη.
• Το «Heart of Fire» έχει βαθύ κόκκινο μπουμπούκια που ανοίγουν σε ροζ λουλούδια με σκούρες ροζ άκρες σε έναν θάμνο 5 ποδιών (1,5 μ.).
• Το Το «Raspberry Glow» φτάνει τα 6 πόδια (2 μέτρα). Τα μπορντό μπουμπούκια ανοίγουν σε ροζ λουλούδια βατόμουρου που διατηρούν το χρώμα τους όταν καλλιεργούνται στη σκιά.
• Το «Carol» σχηματίζει ένα χαμηλό, στρογγυλεμένο ανάχωμα από σκούρο πράσινο φύλλωμα. Τα μπουμπούκια είναι κόκκινα και τα λουλούδια είναι λαμπερά λευκά.
• Το "Snowdrift" έχει λευκές ανθίσεις με ένα κόκκινο χρώμα στοκέντρο. Αναπτύσσεται περίπου 4 πόδια (1 μ.) ύψος.

Πώς να καλλιεργήσετε μια ορεινή δάφνη

Η δάφνη του βουνού φαίνεται καλύτερα όταν καλλιεργείται κάτω από το φως του ήλιου, αλλά αναπτύσσεται επίσης καλά σε ηλιόλουστη ή μερική σκιά. Αποφύγετε τοποθεσίες με πλήρη ήλιο σε συνδυασμό με ανακλώμενο φως από νότιους ή νοτιοδυτικούς τοίχους που αντανακλούν τη θερμότητα. Η μερική σκιά είναι καλύτερη σε ζεστά, νότια κλίματα. Σε βαθιά σκιά τα λουλούδια χάνουν τα φωτεινά τους χρώματα και μπορεί να εμφανίσουν κηλίδες στα φύλλα.

Αν οι αζαλέες και τα ροδόδεντρα αναπτύσσονται καλά στην περιοχή, η δάφνη του βουνού θα ευδοκιμήσει. Οι θάμνοι χρειάζονται υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο, όξινο έδαφος. Δεν θα αναπτυχθούν καλά σε αργιλώδες έδαφος. Είναι σημαντικό να μην δίνετε στους θάμνους πολύ λίπασμα, επομένως μην τους φυτεύετε μέσα ή κοντά σε χλοοτάπητες που τροφοδοτούνται με προϊόντα υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

Care of Mountain Laurel

Αλλάξτε το έδαφος με κομπόστ όταν φυτεύετε δάφνες βουνού. Εάν έχετε πολλούς θάμνους, τροποποιήστε ολόκληρο το κρεβάτι. Προσθέστε το κομπόστ στη βρωμιά πλήρωσης εάν φυτεύετε μόνο έναν ή δύο θάμνους. Όταν προσθέτετε οργανική ύλη στη βρωμιά πλήρωσης, σκάβετε την τρύπα τόσο βαθιά όσο η ρίζα και τρεις φορές πιο πλάτος, ώστε ο θάμνος να έχει άφθονο οργανικό έδαφος όπου μπορεί να απλώσει τις ρίζες του.

Η δάφνη του βουνού έχει ρηχό ριζικό σύστημα και χρειάζεται πότισμα πιο συχνά από τους περισσότερους θάμνους. Οι νέες φυτεύσεις χρειάζονται 2 ίντσες (5 εκ.) νερό κάθε εβδομάδα για την πρώτη σεζόν. Το μέσο σύστημα καταιονισμού αποδίδει περίπου μια ίντσα (2,5 εκ.) νερού ανά ώρα, επομένως θα χρειαστεί να λειτουργήσετε το σύστημα δύο ώρες. Χρησιμοποιήστε οργανικό σάπια φύλλα, όπως πευκοβελόνες ή τριμμένο φλοιό, για να βοηθήσετε το έδαφος να συγκρατήσει την υγρασία μεταξύ των ποτισμών.

Αυτοί οι θάμνοι δεν χρειάζονται πολύ λίπασμα και μπορεί να ανθίσουν ανεπαρκώς αν εφαρμόσετε υπερβολική ποσότητα. Χρησιμοποιήστε ένα λίπασμα σχεδιασμένο για φυτά που αγαπούν τα οξέα, αναμεμειγμένο σε ισχύ ενός τέταρτου μία φορά το χρόνο την άνοιξη. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε ένα λεπτό στρώμα κομπόστ στο έδαφος για πρόσθετα θρεπτικά συστατικά και για προσθήκη στην οργανική ουσία του εδάφους.

Η δάφνη του βουνού αρχίζει να σχηματίζει τα μπουμπούκια για τα λουλούδια του επόμενου έτους αμέσως μετά το ξεθώριασμα των λουλουδιών. Κλαδέψτε τον θάμνο αμέσως μετά την ανθοφορία για να μην αφαιρέσετε τα νέα μπουμπούκια. Κόψτε αμέσως τα ξεθωριασμένα λουλούδια, ώστε ο θάμνος να μπορεί να εστιάσει την ενέργειά του στην ανάπτυξη και όχι στην ανάπτυξη των σπόρων.