Πώς να μαζέψετε βακκίνια - Συμβουλές για τη συλλογή κράνμπερι

2026 Συγγραφέας: Chloe Blomfield | blomfield@almanacfarmer.com. Τελευταία τροποποίηση: 2025-01-22 15:31:34

Λόγω της υψηλής συγκέντρωσης βιταμίνης C και των αντιοξειδωτικών τους ιδιοτήτων, τα cranberries έχουν γίνει σχεδόν καθημερινή βάση για ορισμένους, όχι απλώς υποβιβάζονται στην ετήσια χρήση τους την Ημέρα των Ευχαριστιών. Αυτή η δημοτικότητα μπορεί να σας κάνει να αναρωτιέστε για την επιλογή των δικών σας κράνμπερι. Πώς, λοιπόν, συλλέγονται τα βακκίνια;

Πώς να μαζέψετε κράνμπερι

Τα κράνμπερι που καλλιεργούνται στο εμπόριο είναι γνωστά ως αμερικανικό κράνμπερι (Vaccinium macrocarpon) ή μερικές φορές αναφέρονται ως χαμηλοί θάμνοι. Είναι στην πραγματικότητα ξυλώδη, πολυετή αμπέλια που μπορούν να τεντώσουν τους δρομείς σε 6 πόδια (2 μ.). Όταν φτάνει η άνοιξη, τα αμπέλια βγάζουν όρθια βλαστάρια από τους δρομείς, τα οποία στη συνέχεια παράγουν λουλούδια ακολουθούμενα από cranberries το φθινόπωρο.

Αυτές οι εμπορικά καλλιεργούμενες ποικιλίες κράνμπερι με χαμηλούς θάμνους καλλιεργούνται σε βάλτους, ένα οικοσύστημα υγροτόπου που αποτελείται από βρύα σφάγνου, όξινο νερό, εναποθέσεις τύρφης και μια ουσία που μοιάζει με ψάθα στην επιφάνεια του νερού. Ο βάλτος είναι στρωμένος με εναλλασσόμενα στρώματα άμμου, τύρφης, χαλίκι και αργίλου και είναι ένα συγκεκριμένο περιβάλλον στο οποίο τα βακκίνια είναι κατάλληλα. Στην πραγματικότητα, μερικά έλη με κράνμπερι είναι άνω των 150 ετών!

Όλα πολύ ενδιαφέροντα, αλλά δεν μας οδηγούν πραγματικά στο πώς οι αγρότες μαζεύουν τα κράνμπερι ή πότε να μαζέψουμεcranberries.

Πότε να διαλέξετε Cranberries

Τις αρχές της άνοιξης, τα cranberry runners αρχίζουν να ανθίζουν. Το λουλούδι στη συνέχεια επικονιάζεται και αρχίζει να αναπτύσσεται σε ένα μικρό, κηρώδες, πράσινο μούρο που συνεχίζει να ωριμάζει όλο το καλοκαίρι.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, τα μούρα έχουν ωριμάσει αρκετά και αρχίζει η συγκομιδή των κράνμπερι. Υπάρχουν δύο μέθοδοι συγκομιδής cranberries: ξηρή συγκομιδή και υγρή συγκομιδή.

Πώς συλλέγονται τα βακκίνια;

Οι περισσότεροι εμπορικοί αγρότες χρησιμοποιούν τη μέθοδο υγρής συγκομιδής επειδή θερίζει τα περισσότερα μούρα. Η υγρή συγκομιδή λαμβάνει περίπου το 99 τοις εκατό της καλλιέργειας, ενώ η ξηρή συγκομιδή λαμβάνει μόνο περίπου το ένα τρίτο. Τα υγρά μούρα πρέπει να υποστούν θερμική επεξεργασία και να γίνουν χυμός ή σάλτσα. Πώς λειτουργεί λοιπόν η υγρή συγκομιδή;

Cranberries float; Έχουν θύλακες αέρα στο εσωτερικό, έτσι οι πλημμυρισμένοι βάλτοι διευκολύνουν την αφαίρεση του καρπού από το αμπέλι. Οι κύλινδροι νερού ή οι «αυγοδτύκτες» ανακατεύουν το νερό του βάλτου, το οποίο αναδεύει τα μούρα από τα αμπέλια και τα κάνει να επιπλέουν στην επιφάνεια του νερού. Στη συνέχεια, πλαστικό ή ξύλο "μπουμ" στρογγυλοποιεί τα μούρα. Στη συνέχεια, ανυψώνονται σε φορτηγό μέσω ενός μεταφορέα ή αντλίας για να μεταφερθούν για καθαρισμό και επεξεργασία. Πάνω από το 90 τοις εκατό όλων των εμπορικών cranberries συλλέγονται με αυτόν τον τρόπο.

Η συλλογή των κράνμπερι με την ξηρή μέθοδο αποδίδει λιγότερους καρπούς, αλλά την υψηλότερη ποιότητα. Τα κράνμπερι ξηράς συγκομιδής πωλούνται ολόκληρα ως φρέσκα φρούτα. Τα μηχανικά μηχανήματα συλλογής, όπως και τα μεγάλα χλοοκοπτικά, έχουν μεταλλικά δόντια για το μάδημα των κράνμπερι από το αμπέλι, τα οποία στη συνέχεια εναποτίθενται σε σάκους λινάτσας. Στη συνέχεια, ελικόπτερα μεταφέρουν τα μαζεμένα μούρα σε φορτηγά. Ένας διαχωριστής σανίδων αναπήδησης χρησιμοποιείται για να διακρίνει τα φρέσκα μούρα από αυτά που έχουν περάσει την ακμή τους. Τα πιο σφιχτά, πιο φρέσκα μούρα αναπηδούν καλύτερα από τα παλιά ή κατεστραμμένα φρούτα.

Πριν ανακαλυφθούν μηχανές για να βοηθήσουν στη συγκομιδή των κράνμπερι, χρειάζονταν 400-600 εργάτες αγροκτημάτων για να μαζέψουν τα μούρα με το χέρι. Σήμερα χρειάζονται μόνο περίπου 12 με 15 άτομα για τη συγκομιδή των τυρφώνων. Επομένως, αν καλλιεργείτε και μαζεύετε τα δικά σας κράνμπερι, είτε πλημμυρίστε τα (κάτι που μπορεί να μην είναι πρακτικό) είτε στεγνώστε τα.

Για να το κάνετε αυτό, βεβαιωθείτε ότι είναι στεγνό έξω. Τα καλά μούρα για το μάζεμα πρέπει να είναι σφιχτά στην αφή και ένα κόκκινο έως σκούρο βυσσινί χρώμα. Μετά τη συγκομιδή, μπορείτε να δοκιμάσετε το "τέστ αναπήδησης" σε μια επίπεδη επιφάνεια για να βεβαιωθείτε ότι τα ώριμα κράνμπερι σας είναι ωραία και ελαστικά.