Προστασία από παράσιτα και παγετό των κολοκυθιών - Πώς να προστατέψετε τα φυτά κολοκυθιού

2026 Συγγραφέας: Chloe Blomfield | blomfield@almanacfarmer.com. Τελευταία τροποποίηση: 2025-06-01 04:40:43

Αν έχετε καλλιεργήσει ποτέ κολοκυθάκια, τότε ξέρετε ότι είναι ένας γενικά εύκολος στην καλλιέργεια, αξιόπιστα παραγωγικός παραγωγός - αρκεί φυσικά να κρατήσετε μακριά τα παράσιτα. Οι πρώιμοι παγετοί μπορούν επίσης να διαλύσουν τις ελπίδες σας για ψωμί από κολοκυθάκια και άλλες λιχουδιές από κολοκυθάκια. Στο επόμενο άρθρο, θα συζητήσουμε πώς να προστατέψετε τα κολοκυθάκια, τόσο με την προστασία των παρασίτων από τα κολοκυθάκια όσο και με την προστασία των κολοκυθιών από τον παγετό.

Πώς να προστατέψετε τα κολοκυθάκια από τον παγετό

Ορισμένες καλλιέργειες, όπως το λάχανο, ο αρακάς, το καρότο και οι παστινάδες, θα ανεχθούν λίγο παγετό, αλλά τα κολοκυθάκια είναι μια καλλιέργεια ζεστής εποχής που μπορεί να τραυματιστεί από τις κρύες θερμοκρασίες. Εάν βρίσκεστε σε μια περιοχή όπου επίκειται πρώιμος παγετός, η προστασία από τον παγετό των κολοκυθιών είναι αναπόσπαστο στοιχείο της επιβίωσής τους. Είναι σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι περιμένετε να περάσει κάθε πιθανότητα παγετού στην περιοχή σας πριν τη φύτευση. Τούτου λεχθέντος, η Μητέρα Φύση έχει περιστασιακά άλλα σχέδια.

Όταν πρόκειται για φυτοπροστασία από κολοκυθάκια, μπορείτε να καλύψετε τα κολοκυθάκια με άχυρο, πλαστικό, εφημερίδες ή παλιά σεντόνια. Ο στόχος είναι να παγιδευτεί η θερμότητα από το έδαφος στον αέρα που περιβάλλει αμέσως τα φυτά. Το πρωί, αφαιρέστε το κάλυμμα για να μην παγιδεύσει τη θερμότητα του ήλιου και να σκοτώσει τα φυτά. Μένω μέσαΈχετε υπόψη σας, ωστόσο, ότι αυτό θα λειτουργήσει μόνο εάν έχετε πολύ σύντομο, πολύ ήπιο παγετό.

Τα ώριμα φυτά με καρπούς στα αμπέλια μπορεί να χρειαστεί να συγκομιστούν αμέσως.

Προστασία των φυτών κολοκυθιών από τα παράσιτα

Δεν είστε ο μόνος που απολαμβάνει τα κολοκυθάκια. Οποιοσδήποτε αριθμός πλασμάτων διεκδικεί το μερίδιό τους από τα λάφυρα. Οι συνήθεις ύποπτοι είναι φυσικά παράσιτα εντόμων, αλλά τα πουλιά και τα τρωκτικά θα ροκανίσουν επίσης τον καρπό.

Το σετ διχτυών πάνω από την καλλιέργεια της κολοκύθας σας θα σας βοηθήσει να αποτρέψετε τους σκίουρους και άλλα τρωκτικά, αλλά η διατήρηση των παρασίτων των εντόμων από τα κολοκυθάκια απαιτεί μια πιο πονηρή προσέγγιση. Σίγουρα, υπάρχουν πάντα εντομοκτόνα, αλλά έχετε κατά νου ότι αν ακολουθήσετε αυτόν τον δρόμο, είναι πολύ πιθανό να σκοτώσετε και τα ωφέλιμα έντομα. Τα σκαθάρια, οι αφίδες, οι τρύπες και οι κάμπιες σας περιμένουν με κομμένη την ανάσα να γυρίσετε την πλάτη σας στα αμπέλια της κολοκυθιάς, επομένως είναι σημαντικό να έχετε ένα σχέδιο προστασίας φυτών κολοκυθιών.

Τα έντομα σκουός είναι ένα από τα πιο επιβλαβή έντομα σε όλους τους τύπους κολοκυθιών. Καθώς τα ενήλικα και τα νεαρά τρέφονται, εγχέουν μια τοξίνη στο φυτό που το κάνει να μαραίνεται και να πεθαίνει ξανά. Αναζητήστε τα ενήλικα στο πίσω μέρος των φύλλων της κολοκυθιάς, που συχνά συνοδεύονται από συστάδες μικρών, οβάλ, πορτοκαλί αυγών. Οι απόγονοί τους φαίνονται αρκετά διαφορετικοί από τους ενήλικες, περισσότερο σαν αράχνη. Τόσο τα ενήλικα όσο και οι νύμφες μπορούν να αφαιρεθούν με το χέρι από τις κάτω πλευρές των φύλλων της κολοκύθας και να πνιγούν σε έναν κουβά με σαπουνόνερο. Τα αυγά μπορούν στη συνέχεια να ξύνονται απαλά και να απορρίπτονται με τον ίδιο τρόπο.

Οι αμπελοτρύπες από σκουός είναι εγγενείς στο ανατολικό τμήμα τουΗνωμένες Πολιτείες. Οι ενήλικες μοιάζουν με σφήκα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας τύπος σκόρου. Κυκλοφορούν στα τέλη της άνοιξης έως τις αρχές του καλοκαιριού αναζητώντας μια πιθανή κολοκύθα πάνω στην οποία θα εναποθέσουν τα αυγά τους. Οι προκύπτοντες απόγονοι εκκολάπτονται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αυτές οι κάμπιες μπαίνουν στο στέλεχος της κολοκυθιάς και τρέφονται με αυτό για 4-6 εβδομάδες μέχρι να πεθάνει το φυτό. Και πάλι, αυτά τα παράσιτα μπορούν να επιλεγούν με το χέρι εάν δεν έχουν υποστεί πολύ σοβαρή ζημιά. Κόψτε προσεκτικά το στέλεχος του φυτού και αφαιρέστε το τρίχωμα με το χέρι.

Αν και μόνο η σκέψη της επιλογής με το χέρι σε αηδιάζει, ένα καλύτερο σχέδιο επίθεσης είναι να αποτρέψεις τους ενήλικες. Χρησιμοποιήστε καλύμματα σειρών, ένα μη υφαντό υφασμάτινο κάλυμμα, για να εμποδίσετε τα ενήλικα να γεννήσουν τα αυγά τους. Μπορούν να κολληθούν αν προτιμάτε ή απλώς να περαστούν πάνω από τα φυτά, όπου μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν για το πότισμα.

Υπάρχουν επίσης άλλοι τρόποι προστασίας των φυτών κολοκυθιών από τους επιδρομείς των εντόμων. Μερικοί άνθρωποι τοποθετούν μικρές λωρίδες ή τετράγωνα αλουμινόχαρτο γύρω από τη βάση των φυτών για να απωθήσουν τα ζωύφια της κολοκυθιάς.

Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και γη διατόμων. Αποτελείται από σκελετικά υπολείμματα μικροσκοπικών πλασμάτων της θάλασσας και παρόλο που φαίνεται σαν πούδρα, στην πραγματικότητα θα κόψει τα μαλακά σώματα των εντόμων.

Προφανώς, μπορείτε να δοκιμάσετε να παρασύρετε τα ζωύφια κολοκυθιού με το κίτρινο χρώμα, καθώς αυτά τα σφάλματα υποτίθεται ότι έχουν μια τάση για το χρώμα και αν βάψετε ή τοποθετήσετε κάτι κίτρινο κοντά (αλλά όχι πολύ κοντά στα κλήματα), θα συρρέουν στο δέλεαρ. Το κρεμασμένο κίτρινη πλαστική ταινία ή κορδέλα λειτουργεί καλά και ακόμα καλύτερα αν συμπεριλάβετε μερικά φυτά κολοκυθιού κάτω από την κορδέλα.

Μια άλλη μέθοδοςπροστασίας είναι η φύτευση συντροφιάς. Φυτέψτε το σκουός με φυτά που αντιπαθούν αυτά τα έντομα, όπως το γατόλιθος, ο άνηθος, η λεβάντα και ο κατιφές.

Αν όλα τα άλλα αποτύχουν και μόλις το είχατε, τα μεγάλα όπλα μπορούν να βγουν. Εννοώ εντομοκτόνα. Για τα ζωύφια της κολοκύθας, τα εντομοκτόνα είναι αποτελεσματικά μόνο κατά των νυμφών και πρέπει να ψεκάζονται αμέσως μόλις εντοπιστούν τα αυγά στα φύλλα. Καλύπτουμε καλά το πίσω μέρος των φύλλων με το σπρέι και επαναλαμβάνουμε κάθε 7-10 μέρες αρκεί να βρεθούν αυγά και νύμφες. Για τον έλεγχο των τρυπών της κολοκυθιάς, εφαρμόστε εντομοκτόνο στους μίσχους των φυτών κολοκύθας κοντά στη βάση κάθε 7 ημέρες από τα τέλη Μαΐου έως τον Ιούνιο.

Και για τα δύο έντομα, τα συνθετικά φυτοφάρμακα περιλαμβάνουν εσφενβαλεράτη, περμεθρίνη, μπιγκενθρίνη και το Sevin ελέγχει μόνο τα τρυπάνια της αμπέλου. Για μια βιολογική προσέγγιση, δοκιμάστε να εφαρμόσετε λάδι Neem. Πρέπει να εφαρμόζεται πιο συχνά (κάθε 3-5 ημέρες) από τα συνθετικά εντομοκτόνα, αλλά είναι πιο ασφαλές για τους φίλους μας, τις μέλισσες - και εμάς.