Οικογένειες φυτών λαχανικών - Χρήση οικογενειακών ονομάτων λαχανικών για εναλλασσόμενες καλλιέργειες

2026 Συγγραφέας: Chloe Blomfield | [email protected]. Τελευταία τροποποίηση: 2025-06-01 04:40:43

Η αμειψισπορά είναι μια κοινή πρακτική στον κήπο του σπιτιού, δίνοντας χρόνο σε ασθένειες που σχετίζονται με την οικογένεια των λαχανικών να εξαφανιστούν πριν επανεισαχθούν οι οικογένειες στην ίδια περιοχή του κήπου χρόνια αργότερα. Οι κηπουροί με περιορισμένο χώρο μπορούν απλώς να χωρίσουν το οικόπεδο του κήπου τους σε τρία ή τέσσερα τμήματα και να εναλλάσσουν οικογένειες φυτών γύρω από τον κήπο, ενώ άλλοι έχουν ξεχωριστά οικόπεδα που χρησιμοποιούν για την αμειψισπορά της οικογένειας λαχανικών.

Μπορεί να είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ποια λαχανικά ανήκουν στις διαφορετικές οικογένειες λαχανικών και μόνο κοιτάζοντας τα, αλλά η κατανόηση των μεγάλων οικογενειών φυτών λαχανικών θα κάνει το έργο λίγο λιγότερο τρομακτικό. Οι περισσότεροι κηπουροί λαχανικών στο σπίτι αναπτύσσουν πολλές οικογένειες φυτών σε κάθε δεδομένο χρόνο - χρησιμοποιώντας μια εύχρηστη λίστα οικογενειών λαχανικών θα σας βοηθήσει να κρατήσετε τις εναλλαγές ευθείες.

Ονόματα λαχανικών

Η ακόλουθη λίστα οικογενειών λαχανικών θα σας βοηθήσει να ξεκινήσετε με την κατάλληλη αμειψισπορά οικογένειας λαχανικών:

Solanaceae- Η οικογένεια νυχτολούλουδου είναι ίσως η πιο συχνά αντιπροσωπευόμενη ομάδα στους περισσότερους οικιακούς κήπους. Στα μέλη αυτής της οικογένειας περιλαμβάνονται οι ντομάτες, οι πιπεριές (γλυκές και καυτερές), οι μελιτζάνες, οι ντομάτες και οι πατάτες (αλλά όχι οι γλυκοπατάτες). Το Verticillium και το Fusarium Wit είναι κοινοί μύκητες πουχτίζονται στο χώμα όταν φυτεύονται νυχτολούλουδα στο ίδιο σημείο χρόνο με τον χρόνο.

Cucurbitaceae- Τα αμπελουργικά φυτά της οικογένειας των κολοκυθιών, ή τα κολοκυθάκια, μπορεί να μην φαίνονται αρκετά παρόμοια ώστε να είναι τόσο στενά συνδεδεμένα με την πρώτη ματιά, αλλά κάθε μέλος παράγει τους καρπούς του σε ένα μακρύ κλήμα με σπόρους που διατρέχουν το κέντρο και οι περισσότεροι προστατεύονται από σκληρό φλοιό. Αγγούρια, κολοκυθάκια, καλοκαιρινές και χειμερινές κολοκύθες, κολοκύθες, πεπόνια και κολοκύθες είναι μέλη αυτής της πολύ μεγάλης οικογένειας.

Fabaceae- Τα όσπρια είναι μια μεγάλη οικογένεια, σημαντικά για πολλούς κηπουρούς ως αζωτοκαθαριστικά. Τα μπιζέλια, τα φασόλια, τα φιστίκια και τα μπιζέλια είναι κοινά λαχανικά στην οικογένεια των οσπρίων. Οι κηπουροί που χρησιμοποιούν τριφύλλι ή μηδική ως καλλιέργειες το χειμώνα θα πρέπει να τα εναλλάσσουν μαζί με άλλα μέλη αυτής της οικογένειας, καθώς είναι επίσης όσπρια και ευπαθή στις ίδιες ασθένειες.

Brassicacae- Γνωστή και ως καλλιέργειες κολοκυθιού, τα μέλη της οικογένειας της μουστάρδας τείνουν να είναι φυτά δροσερής εποχής και χρησιμοποιούνται από πολλούς κηπουρούς για να παρατείνουν την καλλιεργητική τους περίοδο. Μερικοί κηπουροί λένε ότι η γεύση των χοντρόφυλλων μελών αυτής της οικογένειας βελτιώνεται από λίγο παγετό. Το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο, το λάχανο, τα λαχανάκια Βρυξελλών, τα ραπανάκια, τα γογγύλια και τα λαχανικά είναι μουστάρδες που καλλιεργούνται σε πολλούς μεσαίου μεγέθους κήπους.

Liliaceae- Δεν έχει κάθε κηπουρός χώρο για κρεμμύδια, σκόρδο, σχοινόπρασο, ασκαλώνια ή σπαράγγια, αλλά αν το κάνετε, αυτά τα μέλη της οικογένειας κρεμμυδιών απαιτούν περιστροφή όπως και άλλα οικογένειες. Αν και τα σπαράγγια πρέπει να μείνουν στη θέση τους για αρκετά χρόνια, κατά την επιλογή μιας νέας τοποθεσίαςγια παρτέρια με σπαράγγια, βεβαιωθείτε ότι κανένα άλλο μέλος της οικογένειας δεν έχει μεγαλώσει κοντά για αρκετά χρόνια.

Lamiaceae- Όχι τεχνικά λαχανικά, πολλοί κήποι μπορεί να περιέχουν μέλη της οικογένειας της μέντας, τα οποία ωφελούνται από την αμειψισπορά λόγω πολλών επίμονων και επιθετικών μυκητιακών παθογόνων που μεταδίδονται στο έδαφος. Μέλη όπως η μέντα, ο βασιλικός, το δεντρολίβανο, το θυμάρι, η ρίγανη, το φασκόμηλο και η λεβάντα μερικές φορές αλληλοφυτεύονται με λαχανικά για να αποτρέψουν τα παράσιτα.